رجل اكل عامه يا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم ! فسكت صلّى اللّه عليه و آله و سلم ، حتى قالها ثلاثا . فقال صلّى اللّه عليه و آله و سلم : لو قلت نعم لوجب و لما استطعتم . ثم قال صلّى اللّه عليه و آله و سلم : ذرونى ما تركتكم ، فانّما هلك من كان قبلكم بكثرة سؤالهم و اختلافهم على انبيائهم . فاذا امرتكم بشىء فأتوا منه ما استطعتم و اذا نهيتكم عن شىء فدعوه . 2 . مرسلهء عوالى اللآلى از امير المؤمنين : « الميسور لا يسقط بالمعسور » . 3 . مرسله غوالى از امير المؤمنين : « ما لا يدرك كلّه لا يترك كلّه » . در رابطه با اين سه حديث يك بحث سندى داريم و يك بحث دلالى : اما سندى : كاملا پيداست كه سندها ضعيف است اما نبوى كه راوى آن فقط ابو هريره است و عندنا لا اعتباريه و اما علويان هم كه ارسال دارند و از كتاب غوالى نقل شده كه در مجلد سوم درباره اين كتاب و صاحب آن بحث شد ، ولى به قول شيخ انصارى كه مىگويد : و ضعف اسنادها مجبور باشتهار التمسّك بها بين الاصحاب . . . « 1 » پس مسئله مبنايى مىشود كه آيا شهرت فتواييه ضعف سند را جبران مىكند يا خير ؟ و اما دلالى ، حديث اول . احتمالات : در اين حديث شريف چهار احتمال وجود دارد و اذا جاء الاحتمال بطل الاستدلال : « من » به‌معناى « با » باشد و كلمهء « ما » ، مصدريه زمانيه باشد و معناى حديث اين باشد كه : « اذا امرتكم بشىء فأتوا به دوام استطاعتكم » كه ضمير « به » ، به خود شىء برمىگردد ؛ يعنى خود آن شىء را بياورند و ظهورى در اتيان به بعض آن شىء ندارد . طبق اين احتمال حديث به درد ما نحن فيه نمىخورد ، ولى اشكال اين احتمال آن است كه « من » به‌معناى باء تعديه آمده باشد آن‌هم بدون قرينه مقبول نيست . 2 . « من » بيانيه باشد : فأتوا منه اى فأتوه دوام استطاعتكم ، كه وجود « من »

--> ( 1 ) . رسائل ، ص 294 .